معبودا
معبودا
مرا به بزرگی داشته هایم آگاه کن تا کوچکی نداشته هایم آرامشم را بر هم نزند.
آن گونه زنده ام نگاه دار که دلی از بودنم نشکند و کسی از نبودنم به وجد نیاید.
خدایا
حکمت قدم هایی را که برایم برمیداری بر من آشکار کن تا درهایی را که به سویم میگشایی
ندانسته نبندم و درهایی که به رویم میبندی به اصرار باز نکنم.
خداوندا
تو را عاشق دیدم و غریبانه عاشقت شدم
تو را بخشنده یافتم و گناهکار شدم
تو را وفادار دیدم و هر جا که رفتم بازگشتم
تو را گرم دیدم و در سردترین لحظات به سراغت آمدم
تو مرا چه دیدی که وفادار ماندی؟
+ نوشته شده در جمعه چهارم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 8:43 توسط محمودرضا هاشمی بیستونی
|
دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری و دبیر آموزش و پرورش منطقه بیستون