گودرز دوم(اشک بیستم) (۴۱- ۵۱ م)بیستمین شاه ایران از سلسلۀ اشکانی است. این شاه از خاندان اصلی اشکانی نبود، بلکه پسر گیو پادشاه گرگان بود که خویشاوند و وابسته به خاندان اشکانی بود. دلاوری‌های این دو در شاهنامۀ فردوسی منعکس شده است. گودرز دوم پس از مرگ اردوان سوم که هجدهمین شاه اشکانی بود با وردان پسر او برای رسیدن به شاهی به مبارزه پرداخت. او پس از چیره شدن و دستگیر کردن وردان بر تخت شاهی نشست. برخی تاریخ نویسان بر این باورند که گودرز پس از پیروزی با وردان از در آشتی در آمد و برخی دیگر معتقدند که او را کشت. گودرز در تاریخ اشکانیان به سخت‌گیری و خشونت معروف است. از این روی مجلس مهستان وی را شایستۀ شاهی ندانست و با فرستادن نمایندگانی به روم از رومیان خواستند که یکی از پسران(احتمالاً نوادگان)) فرهاد چهارم به نام مهرداد را به ایران بفرستند تا زمام ادارۀ امور کشور را در دست گیرد. رومیان این درخواست را پذیرفتند ولی در نبردی که بین گودرز دوم و مهرداد درگرفت مهرداد شکست خورد و گودرز گوشهای او را برید تا وی را به نقص عضو که موجب جرمان وی از پادشاهی می‌شد دچار کند. کوتاه زمانی پس از این گودرز در سال ۵۱ میلادی درگذشت

        سمت شرقی نقش برجسته­ی مهرداد دوم بر روی همان صخره ، یکی از جانشینان او یعنی گودرز دوم ( 46-51 میلادی ) سنگ نبشته و نقش برجسته­ای کنده کاری کرده است. در این نقش پیروزی گودرز دوم بر رقیبش مهرداد نشان داده شده است. مهرداد یکی از شاهزادگان پارتی بود که در دربار « گلاودیوس » امپراطوری روم پرورش یافت و به تشویق امپراطور برای تصاحب تاج و تخت به ایران لشگر کشید ولی مغلوب گودرز دوم شد این نقش دو سوار مسلح به نیزه را نشان می­دهد درحالی که یکی دیگری را به زمین افکنده. در بالای سر گودرز فرشته­ای در حال پرواز است. در دست فرشته حلقه­ی گل پیروزی دیده می­شود ، غیر از فرشته­ی بالدار پیروزی که بر سر شاه پیروزمند تاج گل می­نهد و منشاء یونانی دارد ، نقش­های دیگر این نقش برجسته کاملا ایرانی هستند. پشت سر گودرز نقش یکی از نزدیکانش دیده می­شود. سنگ نبشته­ای به خط یونانی باستان نام این دو پادشاه را در برداشته که « ویلیام جکسن » چنین ترجمه کرده است:

« مهرداد پارسی .... گودرز شاه شاهان ، پسر گیو »

       در دامنۀ کوه بیستون به فرمان گودرز دوم کتیبه و نقش‌هایی حجاری شده است که در آن پیروزی گودرز بر رقیبانش بویژه بر مهرداد نگاشته شده است.اما امروز تمامی سنگ نبشته­ به جز نام گودرز که هنوز هم به آشکارا خوانده می­شود از بین رفته است. دو نقش برجسته نام برده شده ، دو اثر ارزنده و کمیاب هستند که از دوره اشکانیان در ایران شناخته شده­اند.